Սրբազան հայր. 30 հազար ենք, բայց զօրաւոր ենք

 
 
«Իրականութեան մէջ ոչ միայն թեմի կանոնագրութեան վերատեսութեան անհրաժեշտութիւնը կայ, այլ մեր ամբողջ հանրային կեանքը հիմնովին վերատեսութեան անհրաժեշտութիւնը կայ: Ես կուզեմ ձեր ուշադրութեան յանձնել երկու -երեք պարագաներ, որ մեզ կը մղեն, որ մենք արդէն ուշացած ենք այդ ուղղութեամբ: Ես վերջին 15 տարւայ մասին կը խօսիմ: Ես որպէս առաջնորդ Թեհրան եկայ 1999-ի դեկտեմբերի 26-ին  …. Յայտնեցին, որ մեր աշակերտութեան թիւը բաւական նւազած է, եւ 1999-2000 տարեշրջանին մեր աշակերտութեան թիւը 7718 հոգի է: Իսկ քանի մը տարի առաջ, 90-ական թւականներուն, եղել է շուրջ 13000. այսօր մենք մեր դպրոցներուն մէջ ունինք 2416 աշակերտ: այսինքն 5501 աշակերտ նւազած է: Եթէ նկատի ունենանք պետական եւ ոչ շահադիտական դպրոցներ յաճախող հայ աշակերտները, կարելի է ասել մօտ 3000 աշակերտ ունենք: Եթէ 1999 թւականին ունէինք 7718 աշակերտ եւ եթէ աշակերտութեան թիւը միջին հաշւով կը համարւի համայնքի ընդհանուր թիւին հարիւրէն 10-ը, կը նշանակի 15 տարի առաջ 77000 թիւ ենք կազմել, ամենաշատը 80 կամ 85 հազար: Այսօր, երբ 3000 է մեր աշակերտութեան թիւը, նշանակում է, որ մենք 30000 հայութիւն ունենք: Եթէ լաւատեսօրէն նայենք, ասենք 40000:Սըրանք տւեալներ են, որ դժբախտաբար իրականութիւն են: Եւ դուք որպէս Պատգամաւորական ժողովի անդամներ պէտք է գիտնաք այս բաները:  … երբ մենք սկսանք 53 պատգամաւորով, այն ատեն, հիմա դեռ ուզում ենք 53 պատգամաւորներով շարունակել, երբ գաղութի մէջ մարդուժի տագնապ կայ: Վերջին հինգ տարիներում ապրիլ 23-ի գիշերը, երբ ծաղկեմատոյց է լինում, միութիւնների մարմինների անուններ կը տրւի եւ ոչ մէկը չկայ: Միայն անունները կը կարդացւի: Սա դառն իրականութիւն է, հետեւաբար մեր կանոնագրութիւնը վերատեսութեան ենթարկելը հրամայական պահանջք է, եւ դրանից բացի, մեր գաղութին կեանքը հիմնովին վերատեսելու անհրաժեշտութիւնը կայ:
Կանոնագրութեան վերատեսութեան հարցը բարդ եւ մի քիչ էլ պատասխանատու հարց է: Բարդ հարց է, քանի որ սա որեւէ մէկ միութեան կամ ընկերութեան կանոնագրութիւն չէ: Սա ազգին եւ ազգային- եկեղեցական կառոյցին հետ կապւած է: Եւ նա, ով յանձնառու պիտի ըլլայ գալ-նստիլ աշխատիլ, նախ պէտք է մեր եկեղեցու պատմութիւնից տեղեակ ըլլայ: Մեր եկեցեցու հայրերը ինչպիսի օրէնքներ մշակած են: Մենք կանոնագրքերու հսկայ հատորներ ունինք:   ես չեմ ասում, որ այդ բոլորը մէկը պիտի կարդացած լինի, որպէսզի կարողանայ կանոնագրութեան մասին մտածէ: Բայց նա եկեղեցու կեանքից տեղեակ պիտի լինի: Մեր ազգային-եկեղեցական կառոյցին միջից պիտի անցած լինի: Չենք կրնար Հայաստանի հանրապետութեան Ազգային ժողովի կանոնագրութիւնը բերել ու ասել՝ ահաւասիկ այս կանոնները այսպէս են, մենք ալ այդ տւեալներով պիտի առաջ երթանք: Մենք պետութիւն չենք: Մենք ազգային-եկեղեցական կառոյց ենք: Հոգեւոր կրօնական համայնք ենք:
Մենք նախ մտածում ենք մեր կանոնագրութեան մէջ մէկ-երկու բարեփոխումներ ընել անմիջականօրէն, որպէսզի մեր ձեռքերը աւելի բաց ըլլան: 53 պատգամաւորով մենք չենք կրնար շարունակել: Մէկ ու կէս տարի յետոյ Պատգամաւորական ժողովի ընտրութիւն պիտի ըլլայ: Մենք պիտի մեր ժողովրդին դիմենք, թէ քանի պատգամաւոր կուզենք … Մտածւելիք հարց է: Մեր մարմինները արդեօք կարիք կա՞յ այդքան բազմամարդ ըլլան: Եկեղեցական խորհուրդներէն սկսելով: Մեր Թեմական խորհուրդէն սկսելով, որը 11 հոգի է: Կրթական խորհուրդը 11 հոգի: Եւ փորձառութեամբ գիտենք գործը կը ծանրանայ 6-7 հոգիին վրայ:
Միասին մտածենք, ելք մը գտնենք: չողբանք, որ մեր թիւը նւազած է, ոչ, մենք տակաւին զօրաւոր ենք: Մենք Իրանի համալսարանների մէջ 87 դասախօս ունինք: Սա պատկառելի թիւ է, չէ՞: 235 հոգի ազգայիններ ունինք, որոնք գործարաններ ունին, գործատեղիներ ունին, եւ իրենց գործերով այս երկրին ներդրում են բերում: Հակառակ մեր թւի նւազեցման, զօրաւոր ենք եւ Ուժ ենք ներկայացնում: Եւ երբ վերատեսութեան ենթարկենք մեր կեանքը, ես հաւատում եմ, որ աւելի ուժեղ կը լինենք:
 
 
«Յոյս» թիւ 187
7 Փետրւար 2015
 

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *